Ciekawostki,Przystawki,Surówki

Oliwa z oliwek. Co wpływa na jej jakość?

Zapewne nie jest to pierwszy artykuł o oliwie jaki czytacie i zetknęliście się już z historią oliwy oraz ogólnymi o niej informacjami.

Oliwa Accademia Olearia

Oliwa Accademia Olearia

Na wielu stronach oferujących zakup oliwy z oliwek spotkałem się ze stwierdzeniami, że najlepsza oliwa jest produkcji tylko i wyłącznie hiszpańskiej. Z kolei inne źródła zachwalają produkcję grecką. Spierać się z nimi będą wszyscy miłośnicy włoskiej oliwy.

Potentaci handlu oliwą wmawiają, za pośrednictwem reklam, jakość zmasowanej produkcji, która dla nich znaczy tyle, co dochód ze sprzedaży — towar swój traktują bezdusznie, na równi z klientami. Dzisiaj produkują oliwę, jutro mogą przebranżowić się choćby na handel proszkiem do prania.

Niedawno odwiedziłem znajomego, który pochwalił się zakupem jednej z najlepiej sprzedających się oliw w Polsce (eksponowanej w telewizji i na plakatach). Zdziwiła mnie biała butelka, nie pamiętam abym widział we Włoszech lub na Sardynii jakąkolwiek ceniącą się markę oliwy nierozlewaną do butelek z ciemnego szkła. Nawet Sansa nie jest tak źle traktowana. Na etykiecie znana włoska marka, tak w Polsce popularna i lubiana. Otworzyłem butelkę, powąchałem szukając zapachu i… nic. Smak wręcz tragiczny, po prostu zwykły olej. Jaki jest sens dodawania tego do sałatki? Aby była śliska? Najwidoczniej polski  konsument pozwala temu i innym producentom zarabiać krocie na niewiedzy odbiorcy, zarówno jeśli chodzi o smak jak i nienadające się do oliwy opakowanie.

Funkcjonuje prosta zasada: w telewizji pokazuje się „wspaniały” produkt, a wszyscy biegną go kupować. Wyznacznikiem nie jest smak i jakość, lecz trendowe opakowanie znane z reklamy, eksponowane do granic możliwości.

Bez problemu można nabyć oliwy „prosto od chłopa”, czy to włoskiego czy portugalskiego. Jedyną gwarancją jakości i pochodzenia tej oliwy to zapewnienia sprzedawcy. Reszta to już nasza wyobraźnia, jak ten chłop w swoim gospodarstwie na wsi, w czystej i zadbanej maszynie wyciska, przy zachowaniu odpowiedniej temperatury i higieny, świeżą oliwę.

Szkoda, że prawda jest tak daleka od rzeczywistości. Mając małe gospodarstwo, gdzie liczy się każda sprzedana butelka, oliwa jest wyciskana również z tych gorszych oliwek. Później produkt rozlewa się do butelek, może i czasem reprezentatywnie wyglądających, lecz najczęściej z białego szkła, by znów oszczędzić na produkcji kosztem jakości (oliwa narażona na działanie światła szybciej się psuje).

Klient, który płaci krocie za swoje fantazje, nie ma nawet jak sprawdzić rzetelności zapewnień sprzedawcy. Jaki jest powód, że ten chłop od tej cudownej oliwy nigdy się nie wybił? Najwidoczniej miejscowi znają się na smaku i jakości, a jego produkt nadaje się tylko na eksport, na przykład do Polski, gdzie konsumenci nie znają się na oliwie.

Faktem jest, że butelka butelce nierówna. W jednej oliwa może być dobrej jakości, a w drugiej nie pomimo, że od tego samego chłopa. Zakup to zwykłe ryzyko.

Oliwa Accademia Olearia

Oliwa Accademia Olearia

Wszystkie te fakty skłoniły mnie do przyglądnięcia się małym i średnim producentom. Podczas wizyty w Sardynii odwiedziłem tamtejsze miejsca produkcji oliwy z oliwek. Pierwsze, co wyróżnia sardyńską produkcję oliwy (i nie tylko) to niesamowita czystość i klimat w jakim rosną oliwki. Dodatkowo, drzewa oliwkowate rosną w dwu, trzy razy większych odstępach, niż jak ma to miejsce na zagęszczonych plantacjach na kontynencie. To jak z sadzeniem marchewki: zbyt gęsto sadzona urośnie karłowata, z kolei odstęp zapewnia prawidłowy rozwój.

Oliwa Accademia Olearia NAGRODA

Oliwa Accademia Olearia NAGRODA

Accademia Olearia z Alghero jest ewidentnie prymusem. Według mnie to fantastyczna oliwa. Certyfikowany producent o jakości którego świadczą wszystkie nagrody zdobyte dzięki trwającej już od czterech pokoleń pasji do produkcji oliwy. Wszystkie oliwki rosną w okolicach Alghero w należących do producenta i jego kilku sąsiadów sadach oliwnych. Perfekcjonistyczna dbałość o czystość produkcji to wręcz maniakalna cecha jednego z synów właściciela odpowiedzialnego za jakość oliwy.

Po zbiorze, oliwki w ciągu dwunastu godzin poddane są procesowi produkcji. Warto zauważyć, że w większości przypadków rozpoczęcie produkcji zajmuje minimum dobę, co już ma zły wpływ na efekt końcowy. Produkcja jest całkowicie ekologiczna, energia potrzebna do produkcji oliwy jest dostarczana z paneli słonecznych o mocy wystarczającej aby jeszcze dwa zakłady w sąsiedztwie mogły z niej korzystać.

Oliwa Accademia Olearia instalacja

Oliwa Accademia Olearia instalacja

Oliwa Accademia Olearia maszyny

Oliwa Accademia Olearia maszyny

Futurystycznie wręcz wyglądające maszyny produkcyjne zburzyłyby wyobrażenie o produkcji oliwy wszystkich, którzy widzieli filmy na YouTube prezentujące produkcję oliwy, pokazujące zmęczone czasem, jęczące zabytki. Swoją korozją dodają one koloru oliwie.

Oliwa Accademia Olearia sterowanie

Oliwa Accademia Olearia sterowanie

Oliwa Accademia Olearia jest niesamowicie pyszna, dopieszczona i tworzona z pasją. Prawdziwy przykład gospodarza, który potrafi dostarczyć oliwę lepszą od wszystkich innych gospodarzy w okolicy. Dzięki temu, w wyniku naturalnej selekcji, to właśnie kolejne pokolenie jego rodziny jest najbardziej kojarzone z najwyższą jakością i smakiem oliwy na Sardynii. Mimo, ze oliwa z oliwek Accademii Olearia jest sprzedawana w kilku krajach Europy w USA jak i w Japonii, wciąż jest małą produkcją i tak pewnie pozostanie w trosce o jakość. Cześć i chwała producentom dbającym o klienta!

Oliwa Accademia Olearia

Oliwa Accademia Olearia

Mam nadzieję, że smaczne oliwy będą w Polsce rozpoznawalne i to już w niedługim czasie. Im wcześniej tym lepiej dla naszego dobra i zdrowia. A w międzyczasie, nie dajcie się nabić w butelkę.

autor: Bella Vita Sardynia